• samo–sadece
• malo–biraz
• mali–küçük(çocuk)
• zasto?–neden?
• kako?–nasıl?
• kat?–ne zaman?
• koji?–hangi?
• ko?–kim?
• dje je …?–… nerede?
• Posto je …?–… ne kadar(fiyat)?
• Sir–peynir.
• Mlijeko–süt.
• Kafa–kahve.
• Hleb–ekmek.
• šećer–şeker.
• Pizza–pizza.
• Čaj–çay.
• i–ve.
• sta?–Ne? (kaba).
• molim? alo,Ne? (nazik).
• jucer–dün.
• danas–bugün.
• sutra–yarın.
• sada–şimdi.
• ovdje–burada.
• tamo–orada .
• ovo–bu.
• ono–şu.
• Molim vas…–Lütfen….

• jedan–bir
• dva–iki
• tri–üç
• četiri–dört
• pet–beş
• šest–altı
• sedam–yedi
• osam–sekiz
• devet–dokuz
• deset–on
• jedanaest–onbir
• dvanaest–oniki
• trinaest–onüç
• četrnaest–ondört
• petnaest–onbeş
• šesnaest–onaltı
• sedamnaest–onyedi
• osamnaest–onsekiz
• devetnaest–ondokuz
• dvadeset–yirmi
• dvadeset jedan-yirmibir
• dvadeset dva–yirmiiki
• trideset–otuz
• četrdeset–kırk
• pedeset–elli
• šezdeset–altmış
• sedamdeset–yetmiş
• osamdeset–seksen
• devedeset–doksan
• sto–yüz

turski Türkçe
hrvatski Hırvatça
srpski Sırpça
engleski İngilizce
njemački Almanca
francuski Fransızca
ruski Rusça
španjolski İspanyolca
portugalski Portekizce
talijanski İtalyanca
arapski Arapça
kineski Çince
japanski Japonca
indonezijski Endonezyaca

• İyi günler. Dobar dan.
• Merhaba. Zdravo ya da Merhaba.
• Nasılsınız? Kako ste?
• Nasılsın? Kako si?
• İyiyim, teşekkür ederim. Dobro sam, hvala.
• Adınız nedir? Kako se zovete?
• Adın ne? Kako se zoveš?
• Benim adım ______ . Zovem se ______ .
• Ben _____. Ja sam ______.
• Tanıştığımıza memnun oldum.  Drago mi je.
• Lütfen.  Molim.
• Teşekkür ederim.  Hvala.
• çok teşekkürler.  Hvala lijepo.
• Bir şey değil.  Nema na čemu.
• Evet. Da.
• Evet(resmi olmayan).  Ja.
• Hayır.  Ne.
• Afedersiniz.  Oprostite.
• Pardon.  Izvinite.
• özür dilerim.  Oprostite.
• Başınız sağolsun.  Žao mi je.
• Hoşçakal.  Alahimanet ya da Zbogom.
• Hoşçakal(resmi olmayan).  Do viđenja ya da Ćao ya da Zdravo.
• İyi Boşnakça konuşamıyorum.  Ne govorim dobro bosanski.
• Türkçe biliyor musun?  Da li govorite turski?
• Burada Türkçe bilen biri var mı?  Da li iko ovdje govori turski?
• İmdat!  Upomoć!
• Dikkat et!  Pazite!
• Günaydın.  Dobro jutro.
• İyi akşamlar.  Dobro većer.
• İyi geceler.  Laku noć.
• İyi geceler(uyku iÇin)  Laku noć.
• Anlamadım.  Ne razumijem.
• Tuvalet nerede?  Gdje je WC?

• B b – Tıpkı Türkçedeki ‘B’ sesini verir. Örnek: brod (gemi) Okunuşu: bırod

• C c – Türkçedeki ‘TS’ harflerinin birlikte okunmasıyla çıkan sesdir. Örnek: crvena (kırmızı) Okunuşu: tsırvena

• Č č – Türkçedeki ‘Ç’ sesini verir. Örnek: čovjek (adam) Okunuşu: çovyek

• Ć ć – Yine Türkçedeki ‘Ç’ sesini verir, ama çoğunlukla sözcük sonunda bulunur. Örnek: ćerka (kız evlat) Okunuşu: çerka

• D d – Tıpkı Türkçedeki ‘D’ sesini verir. Örnek: debelo (şişman) Okunuşu: debelo

• Đ đ – Türkçedeki ‘C’ sesini verir. Örnek: đak (öğrenci) Okunuşu: cak

• Dž dž – Türkçedeki ‘C’ sesini verir. Örnek: džumbus (eğlence) Okunuşu: cumbus

• E e – Türkçedeki ‘E’ sesini verir. Örnek: elegancija (şıklık) Okunuşu: elegantsiya

• F f – Tıpkı Türkçedeki ‘F’ sesini verir. Örnek: fin (ince, zarif) Okunuşu: fin

• G g – Tıpkı Türkçedeki ‘G’ sesini verir. Örnek: guverner (yönetici) Okunuşu: guverner

• H h – Tıpkı Türkçe’deki ‘H’ sesini verir. Örnek: heroj (kahraman) Okunuşu: heroy

• I i – Tıpkı Türkçedeki ‘İ’ sesini verir. Örnek: ime (ad) Okunuşu: ime

• J j – Bu harf Türkçedeki ‘Y’ gibi okunur. Örnek: jer (çünkü) Okunuşu: yer

• K k – Tıpkı Türkçedeki ‘K’ harfi gibi okunur. Örnek: kola (at arabası) Okunuşu: kola

• L l – Tıpkı Türkçedeki ‘L’ harfi gibi okunur. Örnek: lahk (kolay) Okunuşu: lahk

• Lj lj – Türkçe ‘LY’ gibi okunur.Ancak buradaki ‘Y’ sesi çok kısa ve belirsiz söylenir. Örnek: ljubav (aşk) Okunuşu: lyubav

• M m – Tıpkı Türkçedeki ‘M’ sesini verir. Örnek: mirno (uslu) Okunuşu: mirno

• N n – Tıpkı Türkçedeki ‘N’ sesini verir. Örnek: nelogičan (mantıksız) Okunuşu: nelogiçan

• Nj nj – Türkçe ‘NY’ gibi okunur. Ancak buradaki ‘Y’ sesi de çok kısa ve belirsiz söylenir. Örnek: njuh (koku) Okunuşu: nyuh

• O o – Tıpkı Türkçedeki ‘O’ sesini verir. Örnek: otisak (damga) Okunuşu: otisak

• P p – Tıpkı Türkçedeki ‘P’ sesini verir. Örnek: pero (d. kalem) Okunuşu: pero

• R r – Tıpkı Türkçedeki ‘R’ sesini verir. Örnek: račun (hesap) Okunuşu: raçun

• S s – Tıpkı Türkçedeki ‘S’ sesini verir. Örnek: samokritika (özeleştiri) Okunuşu: samokritika

• Š š – Türkçe ‘Ş’ sesinin aynısıdır. Örnek: šolja (fincan) Okunuşu: şolya

• T t – Tıpkı Türkçedeki ‘T’ sesini verir. Örnek: tašna (çanta) Okunuşu: taşna

• U u – Tıpkı Türkçedeki ‘U’ sesini verir. Örnek: ulica (cadde) Okunuşu: ulitsa

• V v – Tıpkı Türkçedeki ‘V’ sesini verir. Örnek: vino (şarap) Okunuşu: vino

• Z z – Tıpkı Türkçedeki ‘Z’ sesini verir. Örnek: zeleno (yeşil) Okunuşu: zeleno

• Ž ž – Türkçe ‘J’ sesinin aynısıdır. Örnek: žaba (kurbağa) Okunuşu: jaba